Een aantrekkelijk idee met een gevaarlijke keerzijde
De stijgende huurprijzen zetten veel eigenaars aan het denken. Een tweedehands mobil-home achter in de tuin plaatsen en verhuren via een platform of aan een student — het lijkt een eenvoudige manier om wat bij te verdienen of een familielid onderdak te bieden.
De juridische werkelijkheid in 2026 is echter een stuk complexer. Sinds de update van de officiële Franse regelgeving, geverifieerd op 8 april 2026, mag een recreatieve mobil-home met wielen nergens meer op privéterrein worden geplaatst, zelfs niet voor enkele weken. Wie toch wil verhuren, moet het voertuig behandelen als een volwaardige constructie die voldoet aan het lokale bestemmingsplan — anders riskeer je zware sancties.
Wat de wet in 2026 toestaat: de basisregels
Een recreatieve mobil-home met chassis, wielen en trekhaak blijft wettelijk gezien een “mobiele recreatiewoning”. Volgens de geldende regelgeving mag zo’n voertuig enkel staan op een camping, een recreatief woonpark of een erkend vakantiedorp — nooit op privéterrein zoals een achtertuin.
Eerder werd nog aangenomen dat een korte plaatsing van minder dan drie maanden per jaar zonder vergunning mogelijk was, zolang de wielen eraan bleven. Dat kader is inmiddels achterhaald en geldt niet langer als rechtsgeldige basis.
Zodra een mobil-home zijn verplaatsingsmogelijkheden verliest, wordt hij juridisch gelijkgesteld aan een bouwwerk. Voor constructies tot 20 m² volstaat een voorafgaande melding; daarboven is een bouwvergunning verplicht. Bovendien moet het lokale bestemmingsplan een bewoonbare bijgebouw op die locatie uitdrukkelijk toestaan. Een caravan mag wel minder dan drie maanden per jaar staan zonder formaliteiten, maar mag niet als woning worden gebruikt.
Verplichtingen als verhuurder van een mobil-home
Wie de stedenbouwkundige drempel neemt, belandt automatisch in het statuut van klassieke verhuurder. De mobil-home, nu erkend als constructie, moet voldoen aan de wettelijke bewoonbaarheidsnormen: voldoende plafondhoogte, minimale oppervlakte, een te openen raam, vaste verwarming, veilige elektriciteit en gasinstallatie, aansluiting op drinkwater en riolering.
Ontbreken deze voorzieningen, dan kan de huurder een huurverlaging eisen, werken afdwingen of zelfs de geldigheid van het huurcontract aanvechten.
Daarnaast moet je als verhuurder een schriftelijk huurcontract opstellen — gemeubeld jaarcontract of seizoensverhuur — een plaatsbeschrijving opmaken, een waarborg voorzien en een verzekering als niet-bewonende eigenaar afsluiten. De huurinkomsten moet je aangeven bij de belastingen, doorgaans als bedrijfsinkomsten onder het vereenvoudigd belastingregime. Een mondeling akkoord biedt geen enkele juridische bescherming bij een geschil of incident.
Sancties bij overtredingen: het boemerangeffect
Een illegale plaatsing kan snel worden opgemerkt door een buur, wat leidt tot een melding bij de gemeente en een proces-verbaal wegens overtreding van de stedenbouwwetgeving. De rechter kan de herstelplicht opleggen én een boete, aangevuld met een dwangsom van maximaal 500 euro per dag bij weigering om af te breken.
Daar komt nog bij dat een ontevreden huurder de huurbetalingen kan stopzetten en de illegaliteit van de woning als argument inbrengen in een juridische procedure. Wat begon als een handige bijverdienste, kan zo uitdraaien op een kostelijke en juridisch ingewikkelde situatie.
