Gratis parkeren bij de Mooiste Dorpen van Frankrijk: wat de meeste gepensioneerden niet weten
Stel je voor: een gepensioneerd koppel betaalt 6 euro voor twee uur parkeren, nog voor ze ook maar één voet hebben gezet in de smalle, glooiende straatjes van een pittoresk Frans dorp. Wat de meesten niet beseffen, is dat een eenvoudige kaart voor mobiliteitsinclusive met vermelding gratis parkeren — de zogenaamde CMI met vermelding “Stationnement” — de parkeerautomaat langs de openbare weg volledig buiten werking kan stellen.
Dit systeem, verankerd in het Franse Wetboek van Sociale Actie en Gezinnen (artikel L. 241-3) en de richtlijnen van het Ministerie van Binnenlandse Zaken, verleent gratis parkeren aan mensen met ernstig beperkte mobiliteit. Veel gepensioneerden die moeite hebben met stappen komen hier dus voor in aanmerking, zonder zichzelf als “gehandicapt” te beschouwen. Precies daarom blijven zo veel senioren gewoon betalen aan de parkeerautomaat.
Waarom de parkeerkosten bij mooie Franse dorpen snel oplopen
Rond pittoreske Franse dorpen worden auto’s samengebracht op een handvol oppervlakteparkings, die vaak betalend en soms ronduit onvermijdelijk zijn. In het hoogseizoen loopt de teller op tot 3 à 4 euro per uur, en wie meerdere dorpen na elkaar bezoekt, betaalt al snel een flinke som — zeker met een beperkt pensioen.
Bovendien liggen deze parkings dikwijls honderden meters verwijderd van het dorpscentrum, dat zich vaak op een helling bevindt. Voor senioren die moeilijk stappen, vormt die afstand niet alleen een financieel maar ook een fysiek obstakel.
De legale manier om gratis te parkeren bij de Mooiste Dorpen van Frankrijk
Volgens het officiële Franse overheidsportaal garandeert de Carte Mobilité Inclusion met vermelding “stationnement pour personnes handicapées” zowel gratis parkeren als een onbeperkte parkeerduur op alle voor het publiek toegankelijke parkeerplaatsen, gereserveerd of niet. Gemeenten mogen de duur wel beperken, maar nooit tot minder dan 12 opeenvolgende uren. Het recht geldt overal in Frankrijk én in de hele Europese Unie, op voorwaarde dat de kaarthouder zelf aanwezig is in het voertuig, als bestuurder of als passagier.
De CMI is bovendien niet voorbehouden aan rolstoelgebruikers. Ze kan worden toegekend wanneer iemand een loopafstand heeft van minder dan 200 meter, een wandelstok of rollator nodig heeft, zuurstof gebruikt, of begeleiding nodig heeft vanwege cognitieve of visuele beperkingen. Gepensioneerden van meer dan 60 jaar die al de APA-toelage ontvangen in GIR 1 of 2, krijgen de CMI-parkeerkaart vrijwel automatisch als ze er expliciet om vragen.
Praktische gids voor rondreizende gepensioneerden
De aanvraag verloopt in de eerste plaats via het Maison Départementale des Personnes Handicapées (MDPH), met een formulier en een medisch attest. Wie al een APA-dossier indient, kan de aanvraag ook via de autonomiedienst van het departement indienen. De kaart is gratis en geldig van 1 tot 20 jaar, of zelfs levenslang, afhankelijk van de situatie.
Na goedkeuring duurt de productie van de kaart ongeveer tien dagen, maar de volledige behandeling van het dossier neemt vaak 4 tot 6 maanden in beslag. Begin er dus op tijd aan als je de volgende zomer wil profiteren van dit voordeel.
Eenmaal de CMI in handen, volstaat het om de kaart achter de voorruit te leggen op openbare parkings of oppervlakteparkings zonder slagboom. Let wel op het cruciale verschil: op een privéparking met automatische slagboom of toegangspoort geldt de gratis regeling niet en moet je bij het verlaten gewoon betalen. De kaart is strikt persoonlijk — gebruik ervan zonder aanwezigheid van de kaarthouder kan leiden tot een naheffing of zelfs het verlies van dit waardevolle voordeel.
