Een dodelijk ongeval in het Loir-et-Cher waarbij een oogarts in het vizier komt
Op 3 december 2024 werd in Mer, in het Franse departement Loir-et-Cher, een 79-jarige gepensioneerde aangereden op een zebrapad. Hij overleed kort daarna. In mei 2026 verscheen de zeventiger die achter het stuur zat voor de correctionele rechtbank van Blois. Haar verweer? De schuld ligt niet bij haarzelf, maar bij haar oogarts, die haar volgens haar onvoldoende zou hebben gewaarschuwd over de toestand van haar gezichtsvermogen.
Na het ongeval mat een oogarts van de rijkswacht bij de vrouw een gezichtsscherpte van slechts 2/10 en 3/10 — ver onder de wettelijke minimumgrens van 5/10 die in Frankrijk vereist is om een voertuig te besturen. De vrouw verklaarde: “Men zei me dat ik een bril nodig had voor in de verte. Maar mijn oogarts had me enkel een leesbril gegeven… Hij had me niets gezegd!” Met die uitspraak verschoof ze de verantwoordelijkheid nadrukkelijk naar de specialist.
In Blois staat een vrijwel slechtziende bestuurster voor de rechters
Op de avond van het drama, rond 18 uur, was het al donker ter hoogte van het zebrapad in Mer. De beklaagde verklaarde dat ze de voetganger niet had gezien en wees op gebrekkige verlichting: “Een straatlantaarn deed het niet, er was een gebrek aan zichtbaarheid.” Ze stopte, keerde om en trof de man aan met een bebloeid hoofd. Hij overleed kort na het incident.
Het slachtoffer, een 79-jarige gepensioneerde, stak over op een beschermd voetgangerspad. Donkere kleding en een defecte straatlantaarn vormden samen een risicoscenario dat typerend is voor winteravonden. De nationale interministeriële wegveiligheidsinstantie telde in 2023 in het Franse vasteland 439 voetgangers die om het leven kwamen, velen ’s nachts of bij slechte lichtomstandigheden.
Ter zitting herhaalde de beklaagde dat ze de man nooit had opgemerkt. De expertise van de oogarts van de rijkswacht bevestigde echter een sterk verminderde gezichtsscherpte van 2/10 en 3/10. De advocaat van de burgerlijke partijen stelde dat zij haar ogen “had moeten laten controleren”, terwijl het openbaar ministerie sprak van “haar onvoorzichtigheid, onoplettendheid en nalatigheid.”
De verdediging hield vol dat ze nog in staat was om te rijden en benadrukte opnieuw de ontoereikende verlichting en de donkere kleding van het slachtoffer. Een gezichtsscherpte van 2/10 zorgt er echter voor dat voetgangers en verkeersborden veel te laat worden opgemerkt, zeker ’s nachts. Zulke bestuurders zijn wettelijk verplicht tot nauwgezet oogheelkundig toezicht en het dragen van gecorrigeerde glazen, wat dan ook uitdrukkelijk op het rijbewijs vermeld wordt.
Zicht achter het stuur, Franse wetgeving en de verantwoordelijkheid van de arts
De aanklacht betreft onopzettelijke doodslag, zoals omschreven in artikel 221-6 van het Franse Wetboek van Strafrecht: een overlijden veroorzaakt door onvoorzichtigheid, onoplettendheid of het schenden van een zorgplicht. Volgens de nationale orde van artsen is een behandelend arts verplicht een patiënt duidelijk te informeren wanneer autorijden gevaarlijk wordt. De arts kan echter zelf geen rijbewijs intrekken, noch rechtstreeks de prefect inlichten.
Bij ernstige twijfel verloopt de procedure via een melding aan de prefect, die een verplicht bezoek aan een erkend arts kan opleggen en het rijbewijs kan schorsen. Oogartsen zijn in het verleden al veroordeeld voor onopzettelijke doodslag, onder meer in Albi en Noyon, waar directe medische fouten tot een overlijden leidden. In de zaak van Mer wordt uitsluitend het gedrag van de bestuurster beoordeeld. Het openbaar ministerie eiste een jaar gevangenisstraf met uitstel. De uitspraak wordt verwacht op 23 juni 2026.
