De spanning stijgt naarmate Roland-Garros 2026 nadert
De sfeer wordt grimmiger in het proftennis. Aryna Sabalenka, de wereldranglijstaanvoerster, liet zich in Rome ontvallen: “Wij maken het spektakel. Zonder ons zouden er geen toernooien bestaan.” Ze ging zelfs verder: “Op een gegeven moment moeten we misschien boycotten als dat de enige manier is om onze rechten te verdedigen.” En dat terwijl de winnaar al 2,8 miljoen euro opstrijkt en de totale prijzenpot oploopt tot 61,7 miljoen euro. Hoe valt die onvrede dan te verklaren?
De antwoorden liggen in een gezamenlijke brief die in april 2025 naar de vier Grand Slams werd verstuurd. Jannik Sinner, Carlos Alcaraz, Alexander Zverev, Coco Gauff, Iga Swiatek, Sabalenka en andere topspelers eisen daarin dat de Grand Slams hen 22% van de totale inkomsten uitkeren, tegenover minder dan 15% momenteel. Swiatek temperde de toon enigszins: “Een boycott zou een vrij extreme maatregel zijn”, en pleit liever voor communicatie en onderhandeling. Maar het conflict over de verdeling van inkomsten en sociale bescherming wint elke week aan kracht.
Roland-Garros 2026: recordprijzengeld en een diep gevoel van onrechtvaardigheid
Roland-Garros benadrukt de spectaculaire stijging van de prijzenpot. De Franse tennisfederatie wijst op een toename van 45% sinds 2019, met een totaal van 61,7 miljoen euro in 2026. De winnaar van het enkelspel ontvangt 2,8 miljoen euro, een speler die in de eerste ronde uitvalt krijgt 87.000 euro, en wie de kwalificaties overleeft pakt al 24.000 euro mee.
Toch zou het toernooi in 2025 naar schatting bijna 400 miljoen euro hebben gegenereerd, waarvan slechts zo’n 14,3% naar de spelers terugvloeide. Nog verontrustender: dat aandeel zou zelfs dalen van 15,5% in 2024 naar een geraamd 14,9% in 2026. Precies die achteruitgang voedt de groeiende rebellie.
Waarom het gevecht gaat over percentages, niet over absolute bedragen
Voor de kopstukken in de kleedkamer draait het niet om het concrete bedrag, maar om hun aandeel in de totale koek. Bij gemengde ATP/WTA Masters 1000-toernooien bedraagt de uitkering aan spelers al ongeveer 22%, terwijl de Grand Slams ruim onder de 15% blijven hangen. Een opvallend verschil dat moeilijk te negeren valt.
In hun brief klagen de topspelers ook over “het gebrek aan structurele vooruitgang” en het feit dat zij buitengesloten worden van beslissingen die hun eigen sport rechtstreeks raken. Ze eisen een voorzieningsfonds voor pensioen, gezondheidszorg, moederschapsverlof en blessures. Bovendien willen ze een formele stem in het bestuur, naar het voorbeeld van de grote Amerikaanse sportcompetities waar spelers bijna de helft van de inkomsten ontvangen.
Een Roland-Garros-boycot die voorlopig symbolisch blijft, maar wel degelijk gewicht heeft
Op het terrein heeft nog niemand zich teruggetrokken, maar de druk neemt elders toe. Zo werd er al een gerichte mediaboycot uitgevoerd, waarbij persconferenties tijdens de Media Day beperkt bleven tot vijftien minuten. De Franse tennisfederatie liet weten de voor 2026 aangekondigde prijzengelden niet te zullen aanpassen, maar sprak wel van een “constructieve vergadering” met vertegenwoordigers van de spelers.
Een echte collectieve afmelding van de top 10 bij Roland-Garros zou de televisierechten, de ticketverkoop en de sponsorcontracten zwaar onder druk zetten. Dat verklaart waarom de dreiging met zorgvuldig berekende precisie wordt gehanteerd — nooit volledig uitgesloten, maar evenmin roekeloos ingezet.
