Een eenvoudige waterkaraf leidde tot een zaak bij het Italiaanse Hof van Cassatie
In een vijfsterrenhotel in de Dolomieten mondde een simpel verzoek om water uit in een rechtszaak die tot het hoogste gerechtshof van Italië reikte. Een toeriste die verbleef op halfpension — goed voor zo’n 5.700 euro per week — kreeg te horen dat het restaurant geen kraanwater serveerde. Enkel mineraalwater in flessen van 0,75 liter, aan 7 euro per stuk. Wanneer een restaurant in Italië kraanwater weigert, dringt de vraag zich al snel op: is dat legaal, en kan je daar schadevergoeding voor eisen?
De vrouw besloot de zaak voor de rechter te brengen en vorderde 2.700 euro wegens “economische schade en emotionele stress”. Ze stelde dat toegang tot water “een universeel mensenrecht” was en dat kraanwater behoorde tot de “basiskenmerken van een horecaonderneming”, net zoals “een bed met lakens, een verwarmde kamer of zeep in de badkamer” voor een hotel vanzelfsprekend zijn. Het hoogste Italiaanse rechtscollege stelde haar echter in het ongelijk — terwijl zo’n weigering in Frankrijk gewoon verboden zou zijn.
Een gast in een Dolomieten-luxehotel zonder waterkaraf
De feiten dateren uit de eindejaarsperiode van 2019, in een luxehotel in de Dolomieten. De toeriste verbleef er op halfpension met de vermelding “dranken niet inbegrepen”. Bij elk maaltijd vroeg ze om een karaf kraanwater, en telkens ving ze bot: alleen mineraalwater in betaalde flessen stond op het menu. Die bijkomende kost, bovenop een verblijf van al meerdere duizenden euro’s, viel haar zwaar.
Ervan overtuigd dat het hotel een contractuele verplichting had geschonden, stapte ze naar de rechter in Rome. Ze becijferde haar schade op ongeveer 2.700 euro, een combinatie van de kosten voor de flesjes water en de stress die de situatie haar had bezorgd. Haar redenering was helder: drinkwater moet voor iedereen beschikbaar zijn, en horeca impliceert van nature dat die toegang niet gepaard gaat met een buitensporige meerprijs.
Wat het Italiaanse Hof van Cassatie besliste over kraanwater
De zaak doorliep verschillende rechtbanken in Rome, die haar vordering telkens verwierpen, alvorens ze belandde bij het Hof van Cassatie. Dat college boog zich eind 2025 over de zaak en velde op 29 april 2026 zijn oordeel. De magistraten bevestigden dat er naar Italiaans recht geen enkele wettelijke bepaling bestaat die hotels of restaurants verplicht om kraanwater aan te bieden, zelfs niet tegen betaling, tenzij dit uitdrukkelijk in het contract is vastgelegd.
“Het Hof van Cassatie heeft het principe bevestigd dat een etablissement niet verplicht is drinkwater te verstrekken aan zijn gasten; wie dat wenst, kan het elders verkrijgen”, zo reageerde de advocaat van het hotel in het gezaghebbende economische dagblad Corriere della Sera. Concreet betekent dit dat een flesjesaanbod volstaat om aan de toeristische formule te voldoen, en dat de gast vrij is om zelf water mee te brengen of elders te kopen.
In Frankrijk is gratis kraanwater in restaurants verplicht
Aan de andere kant van de Alpen ligt de situatie heel anders. In Frankrijk verplicht de wet horecazaken uitdrukkelijk om klanten gratis drinkwater aan te bieden — gekoeld of op kamertemperatuur — en dit ook duidelijk op de kaart te vermelden. In 2025 kreeg bergrestaurant Les Aiguilles de Péclet in Val Thorens nog een boete van 8.000 euro van de Franse consumentenautoriteit DGCCRF, omdat het tijdens maaltijden “gewoon water” weigerde en uitsluitend betalende flessen aanbood.
Een Frans restauranthouder mag de eenvoudige waterkaraf dus nooit aanrekenen wanneer je ter plaatse eet. Bij een weigering raden de autoriteiten aan de regel rustig aan te halen, de verantwoordelijke te vragen en indien nodig de bon te bewaren als bewijs voor een klacht. In Italië bestaat er geen vergelijkbare verplichting, wat betekent dat bezoekers er best vooraf informeren naar het waterbeleid van een etablissement, of hun eigen water meenemen van buiten het restaurant.
